Venüs Retrosu Bitiyor
Derin bir nefes alma vakti!
Venüs, 13 Ekim’de retrosunu tamamlayacak ve 15 Kasım itibariyle direkt hareketine geçecek. Çoğumuzun '’Bitse de önümüze baksak'’ dediğini duyar gibiyim. 04 Ekim'den bu yana gökyüzü bizi ilişkilerimiz, maddi kazanımlarımız ve değer algımızla baya zorladı.
Akrep burcunda retroya başladığında Mars'la kare açı yapıyordu. İsteklerimizle yaşadıklarımızın birbirine uymadığı, duygularımızı yönetmekte zorlandığımız, bazen en küçük şeylere bile gereğinden fazla tepki verdiğimiz bir dönemdi. Hatta kabul edelim, pek çoğumuz '’Ben ne ara bu kadar öfkelendim, ben aslında böyle biri değilim'’ diye kendimizi sorguladık.
Ardından Plüton karesiyle canımız biraz daha yandı belki çünkü artık yalnızca neye kızdığımızı değil, neye bu kadar sıkı tutunduğumuzu da anlamamız gerekiyordu. Güvenmediğimiz halde bırakamadığımız ilişkiler, kaybetmemek için sürdürdüğümüz mücadeleler, sevgiyi farkında olmadan bir güç savaşına dönüştürdüğümüz anlar... Ve evet, en çok istediğimiz şeyin bile bize iyi gelmediğini kabul etmek kolay olmadı.
Ve bütün bunların ardından Venüs, Güneş'le Akrep burcunda son alt kavuşumunu (Inferior Conjunction) gerçekleştirdi. Bu kavuşumun ayrı bir önemi vardı. Çünkü yaklaşık bir asırdır 8 yıllık aralıklarla Akrep'te gerçekleşen bu kavuşum dizisinin son halkasıydı. Yani yalnızca bir retro döneminin ortasında değildik; astrolojik olarak çok daha uzun bir döngünün kapanışına da tanıklık ediyorduk.
Akrep'in bize anlattığı sevgi; güven, tutku, korku, bağlılık, kayıp ve dönüşümle iç içeydi. Bu hikaye Terazi'deki retrosuna devam ettiğinde ise karşımıza başka meseleler çıktı: Birlikte olabilmek, birbirimizi duyabilmek, ilişkilerde dengeyi ve karşılıklı bağları kurabilmek.
Üstelik Venüs Terazi'ye döner dönmez Chiron'la karşıtlık yaptı. Tam da ilişkilerimizde denge ararken, geçmişte dengemizi bozan yaralarımızla karşılaştık. Bir ilişkide kendimizi ifade etmekten neden çekindiğimiz, neden bazen karşı tarafın ihtiyaçlarını kendimizinkilerden önde tuttuğumuz, reddedilme korkusuyla hangi davranışlara razı olduğumuz yeniden gündeme getirdi.
Sonra Ay Düğümleriyle uyumlu açılar kuruldu. İşte burada bir es verdik. Geçmişte verdiğimiz kararları, tekrar ettiğimiz ilişki biçimlerini ve bizi hep benzer sonuçlara götüren alışkanlıklarımızı başka bir gözle değerlendirme fırsatı bulduk. Aynı şeyleri yaşamamak için yalnızca insanların değil, bizim de bazı davranışlarımızın değişmesi gerektiğini en sonunda kabullendik.
Jüpiter'le kurulan 60’lık açı, bütün bu yüzleşmelerin ardından biraz nefes aldırdı. Hayatın yalnızca eksilenlerden ibaret olmadığını, yeni ihtimallerin de bulunduğunu hatırlattı. Bir ilişkiyi onarmak da mümkündü, geçmişte yaşananları geride bırakıp yeni bir başlangıç yapmak da.
Ve dikkat çekici olan şu: Venüs retrosu Mars karesiyle başladı, Mars 60’lığıyla sona yaklaştı. Başlangıçta duygularımızla ne yapacağımızı bilemezken, şimdi onları daha bilinçli bir şekilde ifade etme şansımız var.
İlk başta haklı çıkmaya çalıştığımız yerde, belki artık anlaşılmanın daha önemli olduğunu biliyoruz. Tepki verdiğimiz konuları bugün konuşabiliyor, sürekli mücadele ettiğimiz yerlerde ise enerjimizi nereye harcamamız gerektiğini daha iyi görebiliyoruz.
Mars değişmedi. Ama Venüs'ün onunla kurduğu ilişki değişti. Belki bu sürecin en anlamlı tarafı da burada. Çünkü hayatımızdaki her sorunu ortadan kaldıramayız. Her insanı değiştiremeyiz, geçmişte yaşananları geri alamayız. Ama bütün bunlarla kurduğumuz ilişki değişebilir. Biz değiştiğimizde, etrafımızdaki Dünya'da şekil değiştirir.
Venüs artık geri hareketini tamamlıyor. Bu süreçte geçmişten kimlerin döndüğünü, kimlerle yollarımızın ayrıldığını, hangi ilişkilerin devam ettiğini çok konuştuk. Ama bütün bunların arasında kendimize sormamız gereken bir soru daha var:
Peki, biz bu süreçten nasıl çıktık?
Bazen hayatımızda bir şeylerin değişmesi için büyük olaylar yaşanması gerekmiyor. Uzun zamandır görmezden geldiğimiz bir davranışı artık eskisi kadar kolay geçiştiremiyoruz. Bir zamanlar kaybetmekten korktuğumuz birini, bugün neden hala hayatımızda tutmaya çalıştığımızı sorguluyoruz. Hatta bazen sevildiğimizi düşündüğümüz bir ilişkinin içinde ne kadar yalnız kaldığımızı çok sonradan anlıyoruz.
Belki de bu süreçte en çok başkalarıyla olan ilişkilerimiz kadar kendimizle kurduğumuz ilişkiye de bakmamız gerekiyordu. Çünkü bazı şeylerin bitmesi için birinin gitmesi gerekmiyor. Bazen insan, uzun zamandır sürdürdüğü bir şeye artık aynı şekilde devam edemeyeceğini anlıyor. Ve asıl değişim de orada başlıyor.



